Na een weekje wachten op de auto in Walvis Bay (strakblauwe lucht, 33 graden en een zacht windje met soms een zandstorm) zijn we heerlijk onthaast en klaar om te vertrekken. We hebben heerlijk uitgeslapen, op het strand schelpen in de zee gegooid en bij onze stamkroeg koffie en bier gedronken. Afgelopen maandag zijn we op een tour geweest. Eerst varen door de lagune, met pelikanen, flamingo’s en dolfijnen. Ook zeehonden, er sprong er een op de boot die Boris heeft geaaid. Daarna naar Sandwich Bay. Daarvoor moet je met een 4×4 door de duinen en over het strand. We hadden een eigen gids met auto, hij reed al sinds zijn 13e door de duinen daar en hij heeft ons alles laten zien. Heel hard een duin oprijden en dan zonder dat je weet wat erachter zit over het randje vallen en naar beneden glijden. Spektakel! De lunch was op het strand, met oesters en champagne. En zand en vliegen natuurlijk. O ja, mam en Evelien: ik lust oesters!
Gisterochtend hoorden we een scheepstoeter (de haven is op nog geen 200 meter hiervandaan), en het was inderdaad onze boot. En, Hugo heeft de auto gezien op de bewaakte parkeerplaats. We gaan hem zo dadelijk ophalen.
Er bleek toch een hoop weg te zijn uit de auto (compressor, zaklamp, waterkoker, schep, bandenreparatieset en nog wat kleine dingen)
We hebben in walvis bay de meeste spullen wel weer kunnen vervangen. Nu was het tijd om te gaan rijden. We hadden nog naar Windhoek willen rijden maar dat was echt te ver toen we pas om 16:00 echt weg reden. Gelukkig vonden we Namib Oasis Resort camping halverwege.
De volgende dag hadden we een lange reis voor de boeg. We kwamen pas om 17:00 aan in red dune camp. Dit was niet zo erg maar het was om 17:15 al donker. Pas de volgende ochtend zagen we de geweldige omgeving van rode duinen om ons heen lagen. Kilometers niets om ons heen. Heel mooi, geen beesten.
Het was nu niet ver meer tot aan de grens. We gaan Namibie wel uit maar we gaan zuid afrika niet in. De grens ging vlot en al snel kon het game viewen beginnen. Na al 3,5 KM in het park spotte annemieke in de verte 4 Cheetahs. We raakten ze toen kwijt maar doken even later vlk bij de weg weer op.
In de volgende 4 dagen hebben we heel wat af gereden. we vonden voornamelijk meer cheetahs. Er waren ook veel springbok en verschrikkelijk veel Oryx. Leeuwen bleken wat lastiger te vinden. Maar na wat doorzetten wisten we er toch nog een te vinden en met 2 minuten over voor het sluiten van de hekken het kamp binnen te rijden. Helaas komt aan al het moois een einde.
Een lange rechte weg van 150KM bracht ons bij de Quivertree forest in Nambie. Hier zat een leuke camping bij. We namen de middag om eens rustig te spelen en rustig aan te doen. Om 4 uur werden de cheetahs gevoerd. Bezoekers mochten mee het hok in. Kinderen echter niet. Dit bleek terecht want na dat zij hun eten op hadden dacht er een Boris wel te kunnen pakken als toetje. Gelukkig stond Boris samen met Mamma achter het hek.

Vandaag gaan we door naar fishriver canyon. we hopen in een week tijd weer een update te gaven